1990 Zonguldak Büyük Madenci Grevi

1990 yılının sonlarında Zonguldak’taki Türkiye Taşkömürü Kurumu (TTK) bünyesinde çalışan yaklaşık 48 bin maden işçisi, toplu iş sözleşmesi görüşmelerinin tıkanması üzerine büyük bir grev başlattı. Genel Maden İşçileri Sendikası (GMİS) öncülüğünde hayata geçirilen bu eylem, Türkiye’nin çalışma hayatı tarihindeki en kitlesel ve etkili işçi hareketlerinden biri olarak kayıtlara geçti.

Grev, ilk gününden itibaren sadece madencilerin bir hak arayışı olmaktan çıkarak toplumsal bir dayanışmaya dönüştü. Zonguldak halkı, esnafı ve çeşitli sivil toplum örgütleri işçilerin taleplerine aktif destek verdi. Siyasi partilerin ve kitle örgütlerinin de sürece dahil olmasıyla birlikte, şehirde hayat adeta durma noktasına geldi ve madencilerin mücadelesi ulusal bir gündem haline geldi.

Bu tarihi süreç, ilerleyen günlerde Ankara’ya doğru başlatılan 'Büyük Madenci Yürüyüşü' ile zirveye ulaştı. Hükümetin ekonomik politikalarına ve maden ocaklarının kapatılma riskine karşı bir tepki niteliği taşıyan bu olay, Türk sendikacılık tarihinde işçi sınıfının örgütlü gücünü ve toplumsal muhalefetin birleştiği kritik bir dönüm noktası olarak kabul edilir.