Ezanın Türkçe Okunması İçin Senato'ya Yasa Önerisi Verilmesi

Türkiye'de 1932 yılında başlatılan ve 18 yıl boyunca devam eden Türkçe ezan uygulaması, 1950 yılında Demokrat Parti hükümeti tarafından çıkarılan yasayla sona erdirilmiş ve ezanın Arapça okunması serbest bırakılmıştır. Ancak 1960'lı yıllarda, laiklik ve devrim kanunlarının korunması eksenindeki tartışmaların bir parçası olarak konu yeniden siyasetin gündemine taşınmıştır.

1966 yılında Cumhuriyet Senatosu Üyesi Haydar Tunçkanat, ezanın yeniden yalnızca Türkçe okunması ve bu kurala aykırı hareket edenlerin cezalandırılması için resmi bir yasa önerisi vermiştir. Tunçkanat, önergesinde ibadetin dilinin Türkçe olması gerektiğini ve bunun Türk devriminin bir gereği olduğunu savunmuştur. Bu girişim, dönemin siyasi atmosferinde geniş yankı uyandırmış ve muhafazakar kesimler ile laikliği savunan gruplar arasında sert tartışmalara yol açmıştır.

Söz konusu yasa teklifi, Cumhuriyet Senatosu ve Millet Meclisi'ndeki siyasi dengeler ile toplumsal tepkiler neticesinde kabul görmemiştir. Öneri, komisyon aşamalarından geçemeyerek reddedilmiş ve 1950'de belirlenen hukuki statü korunmuştur. Bu olay, Türkiye'nin modernleşme sürecinde din, dil ve kimlik tartışmalarının parlamenter düzeydeki önemli kırılma noktalarından biri olarak tarihe geçmiştir.