1932 Almanya Genel Seçimleri ve NSDAP'nin Birinci Parti Olması

31 Temmuz 1932 tarihinde gerçekleştirilen Almanya genel seçimleri, Weimar Cumhuriyeti'nin demokratik yapısının sarsıldığı ve siyasi kutuplaşmanın zirveye ulaştığı bir dönüm noktasıdır. Büyük Buhran'ın yarattığı ekonomik çöküş, yüksek işsizlik ve toplumsal huzursuzluk, seçmenleri ana akım partilerden uzaklaştırarak radikal uçlara yöneltmiştir. Bu iklimde Adolf Hitler liderliğindeki Nasyonal Sosyalist Alman İşçi Partisi (NSDAP), oyların yaklaşık %37,3'ünü alarak 230 milletvekiliyle parlamentonun en büyük grubu haline gelmiştir.

Seçim sonuçları, parlamentoda demokratik bir koalisyon kurulmasını imkansız hale getiren bir tablo ortaya koymuştur. Sosyal Demokratlar 133 sandalye ile ikinci sırada kalırken, Komünist Parti (KPD) 89 milletvekili çıkararak gücünü korumuştur. Ancak hem Nazilerin hem de Komünistlerin toplam sandalye sayısı, parlamentoda 'negatif çoğunluk' oluşmasına neden olmuş; bu durum mevcut hükümetlerin yasama faaliyetlerini sürdürmesini engellemiştir.

Bu seçim zaferi, Nazilerin iktidar taleplerini meşrulaştıran en güçlü dayanak olmuştur. Her ne kadar bu sonuçlar Hitler'e doğrudan şansölyelik yolunu açmasa da, parlamentonun işlevsiz kalması ve siyasi istikrarsızlık, 1933 yılının başında Hitler'in şansölye olarak atanmasına giden süreci hızlandırmıştır. Bu olay, Almanya'da demokrasinin sona erişinin ve totaliter bir rejimin inşasının en kritik aşamalarından biri kabul edilir.