İstanbul Telefon Şirketi’nin Devlet Tarafından Devralınması

Osmanlı Devleti döneminde yabancı sermayeli konsorsiyumlar tarafından kurulan ve işletilen İstanbul telefon şebekesi, Cumhuriyet'in ilanından sonra uygulanan millileştirme politikalarının önemli bir parçası olmuştur. 1911 yılında İngiliz, Fransız ve Amerikan sermayesiyle kurulan 'Dersaadet Telefon Anonim Şirket-i Hayriyesi', İstanbul'un iletişim altyapısını elinde bulunduruyordu. Ancak genç Türkiye Cumhuriyeti, stratejik öneme sahip haberleşme ağlarının yabancı şirketlerin kontrolünde kalmasını milli egemenliğe aykırı bulmuştur.

1936 yılında gerçekleşen bu devirle birlikte, şirket tüm tesisleri ve işletme haklarıyla hükümet adına çalışmaya başlamıştır. Bu süreçte şirketin personeli ve teknik altyapısı PTT Genel Müdürlüğü bünyesine dahil edilmiştir. Hükümetin bu hamlesi, sadece ekonomik bir devletleştirme değil, aynı zamanda haberleşme güvenliğinin sağlanması ve hizmetlerin ülke genelinde standartlaştırılması amacı taşımaktaydı.

İstanbul telefon hizmetlerinin devlet eliyle yürütülmeye başlanması, Türkiye'nin ulaştırma ve haberleşme alanındaki 'Devletçilik' politikasının en somut örneklerinden biri kabul edilir. Bu olayla birlikte iletişimde yabancı imtiyazlar dönemi kapanmış, modern Türkiye'nin milli telekomünikasyon sisteminin temelleri güçlendirilmiştir.