Son Halife Abdülmecit Efendi'nin Yurtdışına Çıkarılması

3 Mart 1924 tarihinde Türkiye Büyük Millet Meclisi, modern Türkiye Cumhuriyeti'nin laikleşme sürecindeki en kritik adımlardan birini atarak hilafeti kaldırdı. Bu karar, sadece dini bir makamın son bulması değil, aynı zamanda Osmanlı hanedanının siyasi nüfuzunun tamamen tasfiyesi anlamına geliyordu. Kabul edilen 431 sayılı kanunla, son halife Abdülmecit Efendi ve hanedan üyelerinin Türkiye sınırları içerisinde ikamet etmeleri yasaklandı.

Kararın ardından aynı gece, İstanbul Valisi Haydar Bey ve Emniyet Müdürü Saadettin Bey, Dolmabahçe Sarayı'na giderek Abdülmecit Efendi'ye meclis kararını tebliğ ettiler. Hazırlıklar için çok az zaman tanınan Abdülmecit Efendi, ailesiyle birlikte otomobille Çatalca'ya götürüldü ve oradan Simplon Ekspresi ile İsviçre'ye doğru yola çıkarıldı. Bu olay, Osmanlı hanedanının altı asırlık hükümranlığının ve İstanbul'daki varlığının resmen sona erdiğini simgeleyen tarihi bir dönüm noktası oldu.

Abdülmecit Efendi, sürgün hayatının geri kalanını önce İsviçre, ardından Fransa'da geçirdi. 1944 yılında Paris'te vefat eden son halifenin cenazesi, Türkiye'ye kabul edilmemesi üzerine Medine'deki Baki Mezarlığı'na defnedildi. Hilafetin kaldırılması ve hanedanın sürgünü, Türkiye'nin ulus devletleşme sürecinde eski rejimle bağlarını kesin olarak kopardığı en radikal devrimlerden biri olarak tarihe geçmiştir.