Napolyon Bonapart'ın İlk Feragati ve Fontainebleau Antlaşması

1812 yılındaki Rusya Seferi'nin felaketle sonuçlanması ve ardından 1813'teki Leipzig Muharebesi'nde alınan ağır yenilgi, Napolyon Bonapart'ın Avrupa üzerindeki mutlak hakimiyetini temelinden sarstı. Avusturya, Prusya, Rusya ve Birleşik Krallık'tan oluşan Altıncı Koalisyon güçleri, 1814 yılının Mart ayında Paris'e girerek Fransız İmparatorluğu'nun başkentini ele geçirdi. Siyasi ve askeri desteğini büyük ölçüde kaybeden Napolyon, generallerinin de artık savaşmayı reddetmesi üzerine Fontainebleau Sarayı'nda köşeye sıkıştı.

11 Nisan 1814 tarihinde imzalanan Fontainebleau Antlaşması ile Napolyon, hem kendisi hem de soyu adına Fransa ve İtalya tahtındaki tüm haklarından kayıtsız şartsız feragat etti. Antlaşma gereği imparatorluk unvanını sembolik olarak korumasına izin verilse de, egemenlik alanı yalnızca Akdeniz'deki küçük bir ada olan Elba ile sınırlandırıldı. Bu feragat, Fransa'da Bourbon Hanedanı'nın restorasyonuna ve XVIII. Louis'nin tahta çıkmasına giden yolu açtı.

Napolyon'un bu ilk çekilişi, yirmi yılı aşkın süredir Avrupa'yı kasıp kavuran Napolyon Savaşları'nın bittiği algısını yaratsa da bu durum kalıcı olmadı. Elba'daki sürgün hayatından yaklaşık on ay sonra kaçarak yeniden Fransa'ya dönen Napolyon, 'Yüz Gün' olarak bilinen son iktidar mücadelesini başlatacak ve nihai yenilgisini Waterloo'da alarak bu kez çok daha uzak bir nokta olan Saint Helena Adası'na gönderilecektir.