İstanbul Valisi Fahrettin Kerim Gökay’ın Kıtlık ve Tasarruf Çağrısı

İkinci Dünya Savaşı sonrası yıllarda Türkiye, küresel ekonomik dengesizlikler ve iç piyasadaki arz sorunları nedeniyle ciddi bir geçim sıkıntısı ve mal darlığı ile karşı karşıya kalmıştır. Özellikle İstanbul gibi nüfusun yoğun olduğu merkezlerde temel gıda maddelerine ve ısınma ihtiyaçlarına erişim büyük bir sorun haline gelmiştir. Dönemin İstanbul Valisi ve Belediye Başkanı Fahrettin Kerim Gökay, bu krizi yönetebilmek adına halka doğrudan seslenerek bir dizi kısıtlama ve tasarruf önerisi sunmuştur.

Gökay yaptığı açıklamada; evlerde odun ve kömür istifçiliği yapılmamasını, haftada iki defadan fazla et tüketilmemesini ve ihtiyaçtan fazla ekmek alınmamasını istemiştir. Bu çağrı, sadece bir belediye başkanının tavsiyesi değil, aynı zamanda devletin o dönemdeki kıtlık ekonomisine karşı takındığı müdahaleci tavrın bir yansımasıdır. Gökay’ın bu yaklaşımı, halk arasında hem destek görmüş hem de dönemin zorlu yaşam koşullarının sembolik bir göstergesi olarak tarihe geçmiştir.

Tarihsel bağlamda bu olay, Türkiye'nin 'Varlık Vergisi' ve 'Milli Korunma Kanunu' gibi uygulamalarla şekillenen savaş sonrası ekonomik atmosferinin bir devamı niteliğindedir. Serbest piyasa koşullarının tam oturmadığı ve devletin fiyatları (narh sistemi) kontrol etmeye çalıştığı bu dönemde, valilerin hem mülki hem de yerel idari yetkileri birleştirerek toplumsal hayatı düzenleme çabaları dikkat çekicidir.