1950'li yılların sonunda Orta Doğu'daki jeopolitik dengeler, özellikle 1958 Irak Devrimi'nin ardından Bağdat Paktı'nın sarsılmasıyla değişime uğramıştır. Bölgedeki komünizm tehdidini ve Sovyet nüfuzunu sınırlamak isteyen Amerika Birleşik Devletleri, Eisenhower Doktrini çerçevesinde bölge ülkeleriyle bağlarını güçlendirme yoluna gitmiştir. Bu kapsamda Türkiye, İran ve Pakistan ile ayrı ayrı ikili işbirliği ve savunma antlaşmaları imzalanmıştır.
5 Mart 1959 tarihinde Ankara'da imzalanan bu antlaşma, Türkiye'ye yönelik herhangi bir doğrudan veya dolaylı saldırı durumunda, Türk hükümetinin talebi üzerine ABD'nin silahlı kuvvetler dahil her türlü yardımı yapmasını hükme bağlamıştır. Antlaşma, sadece askeri yardımı değil, aynı zamanda ekonomik iş birliğini de kapsayarak Türkiye'nin savunma kapasitesini artırmayı ve Batı Bloku içindeki yerini sağlamlaştırmayı hedeflemiştir.
Bu diplomatik hamle, Bağdat Paktı'nın yerini alan CENTO'nun (Merkezi Antlaşma Teşkilatı) işleyişine zemin hazırlamış ve Türkiye'nin Soğuk Savaş dönemindeki dış politika stratejisinin temel taşlarından biri olmuştur. İkili antlaşma, Türkiye-ABD ilişkilerinde askeri ve stratejik bağımlılığın derinleştiği yeni bir dönemi başlatırken, bölgesel güvenlik mimarisinde ABD'nin garantör rolünü pekiştirmiştir.
TB Arşiv Kaydı #18500
5
Mart
1959
67 Yıl Önce
Türkiye ile ABD Arasında İkili İşbirliği ve Güvenlik Antlaşması'nın İmzalanması
Türkiye ve ABD arasında imzalanan ikili antlaşma ile ABD, Türkiye'ye yönelik doğrudan veya dolaylı saldırılarda talep üzerine askeri müdahalede bulunmayı taahhüt ederek bölge güvenliğini garanti altına aldı.
15.5B
HİCRİ: 24 Şaban 1378
RUMİ:6 Şubat 1442
Türkiye ve ABD arasında imzalanan ikili antlaşma ile ABD, Türkiye'ye yönelik doğrudan veya dolaylı saldırılarda talep üzerine askeri müdahalede bulunmayı taahhüt ederek bölge güvenliğini garanti altına aldı.
Yorumlar
Yorumlar 0
Yorum yapmak için giriş yapmalısınız .
Tarih Navigasyonu
Bu tarihi (5 Mart) farklı açılardan keşfedin:
Şu an sessizlik hakim...