Antonio de Oliveira Salazar’ın Portekiz Başbakanlığına Atanması

1926 yılında gerçekleşen askeri darbenin ardından Portekiz, ekonomik istikrarsızlık ve siyasi belirsizliklerle dolu bir döneme girmişti. Bu süreçte Maliye Bakanı olarak görev yapan ve bütçe disipliniyle dikkat çeken Antonio de Oliveira Salazar, 5 Temmuz 1932 tarihinde Cumhurbaşkanı António Oscar Carmona tarafından başbakanlık makamına getirildi. Salazar'ın iktidara gelişi, Portekiz tarihinde 'Estado Novo' (Yeni Devlet) olarak bilinen faşist ve korporatist rejimin kurumsallaşması yolundaki en kritik adımı temsil etmektedir.

Salazar, iktidarı boyunca parlamenter demokrasiyi devre dışı bırakarak milliyetçi, Katolik muhafazakâr ve otoriter bir yönetim anlayışı benimsedi. Siyasi partilerin yasaklandığı bu dönemde, PIDE adı verilen gizli polis teşkilatı aracılığıyla muhalefet baskı altına alındı. Salazar rejimi, Avrupa'daki diğer faşist rejimlerden farklı olarak daha içe kapanık ve gelenekçi bir yapı sergilemiş olsa da, sömürge topraklarını koruma konusundaki katı tutumuyla 20. yüzyılın en uzun soluklu diktatörlüklerinden biri haline geldi.

1968 yılına kadar ülkeyi fiilen yöneten Salazar, geçirdiği bir beyin kanaması sonucu görevden ayrılmak zorunda kalmıştır. Onun kurduğu sistem, ölümünden sonra bir süre daha devam etmiş ancak 1974 yılında gerçekleşen Karanfil Devrimi ile tamamen sona ermiştir. Salazar dönemi, günümüzde modern Portekiz tarihinin en çok tartışılan ve ülkenin toplumsal yapısında derin izler bırakan dönemi olarak kabul edilmektedir.