Türkiye'nin Gıda Kendi Kendine Yetebilirlik Statüsünü Kaybetmesi ve İlk İthalat Kararı

1980 yılı, Türkiye ekonomisinin kronik döviz darboğazı, yüksek enflasyon ve temel tüketim maddelerinde yaşanan kıtlıklarla sarsıldığı dönüm noktalarından biridir. Cumhuriyet'in kuruluşundan itibaren temel bir kalkınma stratejisi olarak benimsenen gıda bağımsızlığı, 1970'lerin sonundaki siyasi ve ekonomik istikrarsızlıklar neticesinde sürdürülemez hale gelmiştir. Maliye Bakanı İsmet Sezgin'in yaptığı bu açıklama, Türkiye'nin 'kendi kendine yeten yedi ülkeden biri' olma iddiasının fiilen sona erdiğini tescilleyen tarihi bir itiraftır.

Bakan Sezgin'in duyurduğu yağ ve şeker ithalatı kararı, o dönem halkın günlük hayatını doğrudan etkileyen kuyrukların ve karaborsanın bir sonucu olarak ortaya çıkmıştır. Bu gelişme, aynı zamanda 24 Ocak Kararları ile hayata geçirilen liberalleşme sürecinin ve ithal ikameci modelden serbest piyasa ekonomisine geçişin sancılı bir göstergesidir. Türkiye, bu tarihten itibaren tarımsal üretimde dışa bağımlılık riskleriyle daha sık yüzleşmeye başlamış ve gıda arz güvenliği politikalarında kalıcı bir eksen kayması yaşamıştır.