ABD'nin Birinci Dünya Savaşı'na Girişi

Birinci Dünya Savaşı'nın başlangıcında tarafsızlık politikasını benimseyen Amerika Birleşik Devletleri, Almanya'nın 'sınırsız denizaltı savaşı' stratejisi kapsamında sivil ve ticari gemileri hedef almasıyla bu tutumunu gözden geçirmek zorunda kalmıştır. Özellikle Lusitania gemisinin batırılması ve Almanya'nın Meksika'yı ABD'ye karşı savaşa teşvik ettiği Zimmermann Telgrafı'nın deşifre edilmesi, Amerikan kamuoyunda büyük bir tepki doğurarak savaş kararının alınmasında belirleyici rol oynamıştır.

6 Nisan 1917'de Kongre'den çıkan savaş ilanı kararı, savaşın gidişatını kökten değiştirmiştir. O döneme kadar ekonomik ve askeri açıdan tükenme noktasına gelen İtilaf Devletleri, ABD'nin devasa sanayi gücü, finansal desteği ve taze insan kaynağıyla birleşerek stratejik bir üstünlük elde etmiştir. Bu katılım, cephedeki moral dengesini müttefikler lehine çevirirken, Almanya ve müttefikleri üzerindeki baskıyı kırılma noktasına getirmiştir.

ABD'nin savaşa girişi sadece askeri bir müdahale değil, aynı zamanda küresel siyasetin de yeniden şekillenmesi anlamına geliyordu. Başkan Woodrow Wilson tarafından ortaya konan Wilson İlkeleri, savaş sonrası dünya düzeninin ve Milletler Cemiyeti'nin temelini oluşturmuştur. Bu tarihi adım, ABD'nin izolasyonizm (yalnızlık) politikasından vazgeçerek küresel bir süper güç olarak dünya sahnesine çıkışının ilk büyük göstergesidir.