İtalyan Kuvvetlerinin Arnavutluk'tan Çekilmesi

Birinci Dünya Savaşı sonrasında İtalya, Londra Antlaşması'na dayanarak Arnavutluk üzerinde bir himaye kurmayı ve stratejik Vlora (Avlonya) limanını elinde tutmayı hedefliyordu. Ancak 1920 yılında toplanan Lushnjë Kongresi ile Arnavut milliyetçileri, yabancı işgaline karşı ulusal bir hükümet kurarak direniş kararı aldılar. Bu durum, İtalyan birlikleri ile Arnavut gönüllüleri arasında Vlora Savaşı olarak bilinen çatışmaların fitilini ateşledi.

Savaş alanındaki askeri başarısızlıklar ve İtalya'nın kendi içindeki siyasi karışıklıklar, Roma hükümetini geri adım atmaya zorladı. İtalyan askerlerinin çekilmeye başlamasıyla birlikte iki taraf arasında 2 Ağustos 1920'de Tirana Protokolü imzalandı. Bu antlaşma ile İtalya, Sazan Adası hariç tüm Arnavutluk topraklarından çekilmeyi ve Arnavutluk'un bağımsızlığını tanımayı kabul etti.

Bu tahliye süreci, Balkanlar'daki güç dengelerini değiştirirken Arnavut halkı için büyük bir zafer niteliği taşıyordu. İtalyan kuvvetlerinin çekilmesi, modern Arnavutluk devletinin egemenlik haklarını pekiştirmesini sağladı ve bölgedeki emperyalist emellerin yerel direniş karşısında aldığı ilk büyük darbelerden biri olarak tarihe geçti.