Macar Bağımsızlık Lideri II. Ferenc Rákóczi'nin Vefatı

II. Ferenc Rákóczi, 18. yüzyılın başlarında Habsburg İmparatorluğu'nun Macaristan üzerindeki mutlakiyetçi yönetimine karşı başlatılan en büyük ulusal bağımsızlık savaşının lideridir. 1703 ile 1711 yılları arasında süren bu halk hareketi, Macar soylularının ve köylülerinin Avusturya hegemonyasına karşı birleştiği tarihi bir dönüm noktasıdır. Rákóczi, Erdel Prensi unvanıyla yürüttüğü bu mücadelede Macaristan'ın egemenliğini ve dini özgürlüklerini savunmuştur.

Savaşın başarısızlıkla sonuçlanması ve Szatmár Antlaşması'nın imzalanmasının ardından Rákóczi, Avusturya'nın af tekliflerini reddederek onurlu bir sürgün hayatını tercih etmiştir. Bir süre Fransa'da diplomatik temaslarda bulunduktan sonra, 1717 yılında Osmanlı Padişahı III. Ahmed'in davetiyle Osmanlı topraklarına sığınmıştır. Hayatının son 18 yılını Tekirdağ’da kendisine tahsis edilen malikanede, sadık maiyetiyle birlikte bir devlet adamı vakarıyla geçirmiştir.

8 Nisan 1735 tarihinde Tekirdağ'da hayata gözlerini yuman Rákóczi, Türk-Macar dostluğunun en güçlü tarihsel köprülerinden birini oluşturmuştur. Vefatından sonra naaşı bir süre İstanbul'daki Saint Benoit Kilisesi'nde muhafaza edilmiş, 1906 yılında ise büyük bir törenle bugün Slovakya sınırlarında kalan Kösice'deki Aziz Elisabeth Katedrali'ne nakledilmiştir. Tekirdağ'da yaşadığı ev günümüzde bir müze olarak korunmakta ve her yıl binlerce ziyaretçiyi ağırlamaktadır.