1821 yılında Mora Yarımadası'nda başlayan Yunan İsyanı, kısa sürede büyük güçlerin müdahil olduğu uluslararası bir krize dönüştü. İngiltere, Fransa ve Rusya, stratejik çıkarları doğrultusunda isyancıları destekleyerek Osmanlı İmparatorluğu'nun bölgedeki otoritesini zayıflatmayı amaçladı. 1827'deki Navarin Deniz Muharebesi'nde Osmanlı donanmasının imha edilmesiyle askeri üstünlük Avrupalı devletlerin eline geçti.
1829 yılında imzalanan Edirne Antlaşması'nın ardından, Avrupalı devletler diplomatik süreci hızlandırarak Londra Protokolü'nü hazırladı. Bu protokol çerçevesinde büyük güçler, Osmanlı İmparatorluğu'ndan bağımsız bir Yunan devletinin kurulmasını onaylamasını resmen istedi. Osmanlı yönetimi, başlangıçta bu talebe dirense de askeri ve ekonomik baskılar karşısında geri adım atmak zorunda kaldı.
Nihayetinde 1832 yılında imzalanan İstanbul Antlaşması ile Osmanlı İmparatorluğu, Yunanistan'ın bağımsızlığını resmen tanıdı. Bu gelişme, imparatorluğun parçalanma sürecinde önemli bir safhayı teşkil ederken, Avrupa diplomasisinin Osmanlı'nın iç işleri üzerindeki belirleyici rolünü de pekiştirdi.
TB Arşiv Kaydı #33010
8
Nisan
1830
196 Yıl Önce
Avrupa Devletlerinin Osmanlı'dan Yunan Bağımsızlığını Tanıma Talebi
Avrupalı güçler, Osmanlı İmparatorluğu'na diplomatik baskı uygulayarak bağımsız bir Yunan devletinin kurulmasını ve bu yeni siyasi yapının Babıali tarafından resmen tanınmasını talep etti.
30.1B
HİCRİ: 14 Şevval 1245
RUMİ:16 Şubat 1442
Avrupalı güçler, Osmanlı İmparatorluğu'na diplomatik baskı uygulayarak bağımsız bir Yunan devletinin kurulmasını ve bu yeni siyasi yapının Babıali tarafından resmen tanınmasını talep etti.
Yorumlar
Yorumlar 0
Yorum yapmak için giriş yapmalısınız .
Tarih Navigasyonu
Bu tarihi (8 Nisan) farklı açılardan keşfedin:
Şu an sessizlik hakim...