Nazi Almanyası'nda 'Ari Olmayan' Memurların Tasfiyesi

Adolf Hitler'in şansölye olmasından kısa bir süre sonra, 7 Nisan 1933 tarihinde çıkarılan 'Profesyonel Memuriyetin Yeniden Düzenlenmesi Kanunu' (Gesetz zur Wiederherstellung des Berufsbeamtentums), Nazi rejiminin devlet aygıtını kendi ideolojisi doğrultusunda şekillendirmesinin ilk büyük adımıdır. Bu kanun, devlet memurlarının 'ari' kökene sahip olmasını zorunlu kılmış; Yahudi kökenli veya Nazi karşıtı siyasi görüşlere sahip binlerce memurun görevine son verilmesine ya da zorunlu emekli edilmesine yasal zemin hazırlamıştır.

Uygulama kapsamında öğretmenler, profesörler, yargıçlar ve diğer birçok kamu görevlisi sistematik bir tasfiyeye tabi tutulmuştur. Başlangıçta Cumhurbaşkanı Paul von Hindenburg'un talebiyle I. Dünya Savaşı gazileri ve savaşta yakınlarını kaybetmiş olanlar için bazı istisnalar getirilmiş olsa da, Hindenburg'un ölümünden sonra bu muafiyetler de kaldırılarak Yahudilerin kamu hayatından tamamen dışlanması süreci tamamlanmıştır. Bu yasa, daha sonra gelecek olan Nürnberg Yasaları'nın ve Holokost'a giden sürecin kurumsal başlangıcı olarak kabul edilir.