Celal Bayar'ın Cumhurbaşkanı Cevdet Sunay Tarafından Affedilmesi

27 Mayıs 1960 askeri darbesinin ardından kurulan Yüksek Adalet Divanı tarafından Yassıada'da yargılanan Türkiye Cumhuriyeti'nin üçüncü Cumhurbaşkanı Celal Bayar, başlangıçta idam cezasına çarptırılmıştı. Ancak Bayar'ın cezası, ilerlemiş yaşı nedeniyle müebbet hapse çevrilmiş ve Kayseri Cezaevi'ne gönderilmişti. Cezaevinde bulunduğu süre zarfında sağlık durumu giderek kötüleşen Bayar, bu dönemde Türk siyasetinin en önemli gündem maddelerinden biri haline gelmişti.

Cumhurbaşkanı Cevdet Sunay, 8 Temmuz 1966 tarihinde anayasanın kendisine tanıdığı yetkiyi kullanarak Celal Bayar’ı sağlık gerekçeleriyle affetti. Bu karar, 1960 darbesi sonrası kutuplaşan Türk siyasetinde bir yumuşama evresinin işareti olarak değerlendirildi. Bayar’ın serbest bırakılması, hem Adalet Partisi çevrelerinde hem de eski Demokrat Partililer arasında büyük bir memnuniyetle karşılanırken, toplumsal uzlaşma yolunda atılmış kritik bir adım olarak tarihe geçti.

Tahliyesinin ardından Celal Bayar, aktif siyasetin dışında kalsa da Türk siyasi hayatında sembolik ve önemli bir figür olmayı sürdürdü. Bu af kararı, ilerleyen yıllarda eski Demokrat Partililerin siyasi haklarının iadesine yönelik tartışmaları ve hukuki düzenlemeleri de tetikleyen bir dönüm noktası oldu.